Member details

Lief voor elkaar

 
29 Jul, 21:22
Toen anita vorige week belde we zijn weer in het umcg,dean krijgt weer een kuur.
Stond even de wereld stil
De angst snoert je keel, maar het verdriet en de zorgen van deans moeder mijn dochter ,draag je ook, je voelt het ,je bent immers zelf moeder
De pijn ,dat dit manneke die zich zo op de vakantie had verheugd nu weer dit moest meemaken,,,,ja dan wil je wel huilen.
Maar dean heeft het fantastisch gedaan, zich steeds goed gevoelt, geen complicaties
Gisteren moest hij de longfunctie blaastest doen,
Dat was spannend ,maar dat kwam goed uit de bus.
Toen ik dat hoorde vertrok mijn gezicht in alle richtingen om te huilen of te lachen, ze werden het niet eens,mijn buik schokte ervan .
Maar je stem klinkt als dat van iemand die huilt.
Het was iets wat we niet hadden durven dromen dat dean de zesde dag al het umcg verlaten.
In de namiddag belde anita,mam we zijn weer gesatteld,
Toch op de camping vraag ik even angstig.
Ja hoor.
Nu pas?
Nee mam we hebben al boodschappen gehaald.
Hoe gaat het met dean zijn saturatie,
Ja wordt elke dag beter en de kuur werkt toch nog veertiendagen door.
Hoe gaat het nu met het huisje,
Nu de dagen die we nog tegoed hadden worden gewoon weggestreept.
Nou dat is tof,kost het teminste niets extraas.
Nee mam, en ze zeiden er is nog een verrassing in het huisje,toen we binnen kwamen stonden er voor de kinderen twee leuke rugzakken met snoepgoed. En voor ons een mand met levensmiddelen, goed he.
Ik slik geweldig ja dat is een fijne verrassing.En op de blog de redactie weer gesloten.
Ja , hier heb ik geen pc.
Maar je beld me toch regelmatig even.
Tuurlijk was het andwoord . Goed meisje ga genieten ,geniet, geniet
Doen we mam
oke kind groetjes doei
Ik leg op ....... en huil
Niet van verdriet maar van emoties ,en blijdschap voor hun, voor dean, voor ons allemaal.
30 Jun, 18:13
In a moment, everything can change
Feel the wind on your shoulder,
For a minute, all the world can wait
Let go of your Yesterday


Can you hear it calling,
Can you feel it in your soul,
Can you trust this longing,
And take control

Fly, open up the part of you that wants to hide away.
You can shy, forget about the reasons why you can’t enlight,
And start to try, cause it’s your time, time to fly.


All your worries, leave them somewhere else
Find a dream you can follow
Reach the something, when there’s nothing left.
And the words feeling hollow


Can you hear it calling,
Can you feel it in your soul,
Can you trust this longing,
And take control

Fly, open up the part of you that wants to hide away.
You can shy, forget about the reasons why you can’t enlight,
And start to try, cause it’s your time, time to fly.


And when you’re down and feel alone
Just wanna run away,
Trust yourself and don’t give up
You know you’re better that anyone else


In a moment, everything can change
Feel the wind on your shoulder,
For a minute, all the world can wait
Let go of Yesterday

Fly, open up the part of you that wants to hide away.
You can shy, forget about the reasons why you can’t enlight,
And start to try,
Fly, open up the part of you that wants to hide away.
You can shy, forget about the reasons why you can’t enlight,
And start to try, and it’s your time, time to fly.


In a moment, everything can change.
Het volgende verhaal hoort bij deze plaat. Ik vond het een mooie tekst. Een man zit in onzekerheid. Hij heeft 3 jaar vastgezeten. En heeft aan zijn liefje gevraagd of ze een geel lint om de oude eik wil doen als hij thuis nog welkom is... Hij durft niet te kijken en vraagt aan de buschauffeur of hij wilt kijken....

De spanning stijgt!!

En dan...zitten er wel honderden gele linten in de oude eikenboom!!

:cheer:

Origineel
I'm comin' home, I've done my time
Now I've got to know what is and isn't mine
If you received my letter
telling you I'd soon be free
Then you'll know just what to do
If you still want me
If you still want me

Whoa, tie a yellow ribbon 'round the ole oak tree
It's been three long years
Do ya still want me? (still want me)
If I don't see a ribbon 'round the ole oak tree
I'll stay on the bus
Forget about us
Put the blame on me
If I don't see a yellow ribbon 'round the ole oak tree


Bus driver, please look for me
'cause I couldn't bear to see
what I might see
I'm really still in prison
And my love, she holds the key
A simple yellow ribbon's
what I need to set me free
I wrote and told her please

Whoa, tie a yellow ribbon 'round the ole oak tree
It's been three long years
Do ya still want me? (still want me)
If I don't see a ribbon 'round the ole oak tree
I'll stay on the bus
Forget about us
Put the blame on me
If I don't see a yellow ribbon 'round the ole oak tree

Now the whole darn bus is cheerin'
And I can't believe I see
A hundred yellow ribbons
'round the ole oak tree

I'm comin' home, mmm, mmm



Vertaling
Ik kom naar huis, ik heb m'n straf uitgezeten
nu moet ik alleen nog weten wat van mij is en wat niet,
Als je m'n brief hebt gekregen
waarin stond dat ik binnenkort zou vrijkomen
weet je wat je te doen staat
als je me nog steeds wilt,
als je me nog steeds wilt

Bind een geel lint rond de oude eikenboom,
drie lange jaren zijn voorbij gegaan
maar wil je me nog steeds?
Als ik geen geel lint zie om de oude eikenboom
blijf ik in de bus zitten,
vergeet van ons tweeën
en geef mezelf daarvan de schuld
Als ik geen geel lint zie om de oude eikenboom


Buschauffeur, kijk alsjeblieft voor me
want ik kan het niet verdragen
wat ik misschien krijg te zien,
Eigenlijk zit ik nog steeds gevangen
en mijn liefje heeft de sleutel vast,
Ik heb alleen maar een simpel
geel lintje nodig om me te bevrijden,
Ik heb haar geschreven en zei haar, alsjeblieft

Bind een geel lint rond de oude eikenboom,
drie lange jaren zijn voorbij gegaan
maar wil je me nog steeds?
Als ik geen geel lint zie om de oude eikenboom
blijf ik in de bus zitten,
vergeet van ons tweeën
en geef mezelf daarvan de schuld
Als ik geen geel lint zie om de oude eikenboom

Nu is die hele verrekte bus aan het juichen
en ik kan mijn ogen niet geloven:
wel honderd gele linten zijn
om de oude eikenboom gebonden

Ik kom naar huis



Om de angsten en vooroordelen tussen mensen te verwijderen is er een vrouw begonnen in Amerika met de Highschoolchallenge.
In het kort samengevat wil ze muren doorbreken van rollen, patronen, aangeleerd gedrag en angsten.

Ze doet dit door groepjes scholieren (tieners) uit te nodigen in een grote zaal. Hier worden de groepjes die er gevormd worden (mensen die naar elkaar trekken, vrienden e.d.) uit elkaar gehaald. Vaak trekken Latino's naar Latino's en blank naar blank e.d. Dit wordt uitelkaar gehaald. Er worden nieuwe groepen gevormd.

Er worden spelletjes gedaan om elkaar te leren kennen en om de sfeer te breken. Dan komt er een spel: if you really knew me, you would know that... Dit begint oppervlakkig maar mensen worden steeds opener naar elkaar toe.

Dan wordt iedereen aan één kant van een lijn gezet. Er worden zinnen voorgelezen en als je je daarmee verwant voelt dan moet je over de lijn heen lopen.

Dit alles werkt erg krachtig en emotioneel. Tieners beseffen wat zij anderen hebben aangedaan met hun gepest en hun vooroordelen. Er worden excuses gemaakt e.d.

Het is erg mooi om dit te zien. Gelukkig stond het op Youtube en kan ik dit met jullie delen. Enjoy...leer ervan...we zijn allen mensen.

:peace:

Part 1:



Part 2:


Part 3:

Cassan Said Amer verteld het verhaal van een docent die een college begon met een biljet van twintig dollar omhoog te steken en vervolgens de vraag stelde: “Wie wil deze twintig dollar?”
Verschillende handen gingen de hoogte in, maar de docent zei:” Voor ik het weggeef, moet ik eerst nog even iets doen”.
Als een wilde begon hij het papiertje te verfrommelen en vroeg vervolgens:” iemand die deze twintig dollar nog wil?”
Dezelfde handen gingen de lucht in.
Hij gooide het propje tegen de muur, liet het op de grond vallen, trapte het weg, ging erop staan stampen, en opnieuw liet hij het biljet zien dat nu helemaal vies en verkreukeld was. Hij herhaalde zijn vraag, en dezelfde handen gingen de lucht in.
“Jullie mogen dit nooit vergeten” zei de docent toen, “wat ik ook met dit geld doe, het blijft een biljet van twintig dollar. In ons leven krijgen we klappen, worden we in een hoek getrapt, mishandeld, beledigd, maar toch blijven we evenveel waard.”

Uit: Paulo Coelho, Als een rivier

Groetjes Monique van www.wijsheden.hyves.nl